مژده به کلیه  فروشگاهها ، شرکتها و اهالی محترم آزادشهر ، معلم ، استقلال و ایرج میرزا

با کادری مجرب و متعهد آماده سرویس دهی منظم و ارائه کلیه خدمات حمل و نقل درون و برون شهری

در تمام ساعات شبانه روز به شما عزیزان می باشد . دقت ، سرعت و اطمینان سرلوحه کار پرسنل ما می باشد .

با عرفان سیر همسفر تمام لحظات شما هستیم

مدیریت تاکسی تلفنی عرفان پذیرای انتقادات و پیشنهادات شما می باشد

آدرس : آزادشهر - امامت 42 - نبش چهار راه دوم - تلفنهای تماس : 6071401 – 6071402

مدیریت عابدی                                        6077030

موضوع تحقیق : زندگی امامان

نام محقق : نجمه قادری

نام دبیر : مومنی

کلاس : 7/3

مدرسه :نورالهدی

                                     بهمن ماه 86

                    مقام معظم رهبری

                امام هشتم ، حضرت رضا (ع)

مولود فرخنده :

راويان مي گويند : مادر امام موسي كاظم (ع) حميده المصفاه نام داشت . اين زن از بزرگان عجم بود . وي كنيزي خريد كه در سرزمين عرب پا به هستي گذارده و رشد و نمو كرده بود . چون حميده اين كنيز را آزمود و دريافت كه او در دين و خرد از ديگر مردمان برتر و والاتر است ، وي را براي فرزندش امام موسي بن جعفر (ع) برگزيد و به او گفت : فرزندم ! تكتم ( يكي از نامهاي اين كنيز ) كنيز است ، اما هرگز كنيزي بهتر و برتر از او نديده ام و ترديد ندارم كه اگر او را سلاله اي باشد خداوند متعال سلاله اش را به زودي پاكيزه خواهد گردانيد . من او را به تو مي بخشم و تو را سفارش مي كنم كه در حق او نيكي كني . راويان در باره فضل اين كنيز مي نويسند : چون او امام رضا (ع) را به دنيا آورد : نوزاد بسيار شير مي خورد و قوي بنيه بود . پس تكتم گفت : دايه اي براي كمك به من بياوريد. به او گفته شد : مگر شير نداري؟

تكتم پاسخ داد : شير دارم، اما در نماز و نيايشم خلل وارد شده و از زماني كه رضا را زاده ام ، از نماز و عباداتم كاسته شده است .

تاريخ نگاران نامهاي متعددي براي مادر امام رضا (ع) ذكر كرده اند شايد به اين خاطر كه يك كنيز در نزد هر مولايي به نامي ديگر خوانده مي شده است .

نامهايي كه براي ايشان ذكر كرده اند ، عبارتند از :

نجمه ، اروي ، سكن ، سمان ، تكتم ، طاهره . اما مشهورترين نام وي تكتم بوده و پس از متولد شدن اما به نامهاي طاهره و ام البنين نيز خوانده شده است . تكتم نوزاد را در جامعه اي سپيد پيچيده به دست امام داد و آن حضرت در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفت و آب فرات خواست و از آن به كام كودك ماليد و سپس او را به تكتم باز گرداند و گفت : او را بگير كه او بقه الله در زمين است . مطابق آنچه در حديثي آمده است امام مي فرمايد :

علي ، پسرم ، بزرگ ترين فرزند من است و سخنانم را شنواتر . و فرمانهايم را مطيع تر . با من در كتاب جفر و جامعه كه جز پيامبر يا وصي پيامبر در آن نمي نگرد ، نگاه مي كند  يزيد بن سليط زيدي مي گويد : با امام موسي بن جعفر (ع) ديدار كردم و به آن حضرت گفتم : مرا از امام پس از خود آگاه كن چنان كه پدرت ما را از امامت تو آگاه كرد . امام پاسخ داد :

پدر من در دوره اي غير از اين دوره مي زيست !

عرض كردم : هر كه از اين وضع كه براي شما پيش آماده خوشنود است نفرين خداوند بر او باد . پس امام خنديد و فرمود : تو را آگاه مي كنم . اي يزيد بن سليط ! من از خانه ام بيرون شده ام و در ظاهر به فرزندانم وصيت كردم و آنان را با علي ، فرزندم ، شريك ساختم ، اما در نهان فرزندم را تنها به اين وصيت اختصاص دادم .

امام موسي كاظم (ع) از تمام وسايل موجود براي بيان امامت امام رضا (ع) استفاده مي كرد . آن حضرت برخي از حقوقي را كه نزد او مي آوردند ،‌مي گرفت و برخي ديگر را باقي مي گذاشت تا به جانشينش پس از او پرداخت شود . در واقع امام كاظم (ع) با اين كار مي خواست نشانه اي آشكار براي جانشين پس از خود باقي گذارد .

اخلاق و فضايل امام رضا (ع) :

او قرآن ناطق بود و سر چشمه همه اخلاق و دانش و كراماتش از قرآن بود .  مگر قرآن خود نشانه ي بزرگ خداوند در ميان بندگانش نيست ؟ مگر پروردگار ما قرآن را براي هر كس از بندگانش كه مي خواهد به راه راست او رهنمون

شود آسان نگردانيده است ؟ و آيا شگفت انگيز خواهد بود بنده اي كه قرآن را در طول حيات خويش سرلوحه ي خود قرار داده ، آيت بزرگ پروردگار جها نيان شود ؟ پيامبر (ع) به ما ياد آوري كرد كه پس از خود دو چيز گرانبها بر جاي مي نهد . كتاب خدا   ( قرآن ) و عترتش . سپس گفت كه اين دو هرگز از هم جدا نخواهند شد تا كنار حوض ( كوثر ) بر حضرتش وارد شوند .

امام رضا (ع) با تمام وجودش ، مصداق اين نور الهي بود تا آنجا كه مي فرمودند : اگر بخواهم ، مي توانم در كمتر از سه روز قرآن را ختم كنم ، اما هرگز به آيه اي  برنمي خورم جز آنكه در آن آيه و اينكه درباره چه چيزي فرود آمده و در چه وقتي نازل شده ، مي انديشم . از اين رو قرآن را هر سه روز يكبار ختم مي كنم . اما چگونه پشواي ما ، امام رضا (ع) ، تا بدين درجه به قرآن مانوس و پاي بند بود ؟ و آيا ما هم مي توانيم پيرو او در اين امر مهم باشيم ؟ قرآن كتاب خداست و آن كس كه دلش به نور خدا پيوند نيافته است نمي تواند كتاب او را دريابد . انسان به درجه ايمان و يقين خود و نيز به اندازه تجلي عظمت پروردگار در قلبش از نور خداوند ، كه در كتابش متجلي است ، بهرمند مي شود . امام رضا (ع) خداي را بزرگ داشت و او را پاس نهاد و امر خويش را بدو واگذار كرد و جز او هر چيزي را خوار و حقير انگاشت و در راه او هر بلايي را به جان خريد . تمام اينها وسيله ي او براي رسيدن به پروردگارش بود . امام (ع) عقيده داشت كه برتري او تنها به تقواست و نه به خاطر انتساب او به رسول خدا (ع) .

دوران امام (ع) :

امام رضا (ع) در دو دوره مختلف زندگي كرد . دوره خلافت هارون الرشيد كه يكي از سخت ترين دورانها بر اهل بيت بود . و در شرح سيره امام كاظم (ع) خوانديم كه عباسيان چگونه بر اهل بيت سختگيري مي كردند و امام را مي آزردند و او را از خانه اش در كنار قبر جد بزرگوارش به بصره و آنجا به بغداد مي بردند . امام هفتم هميشه يا به اقامت جبري محكوم بود و يا در قعر سياهچالهاي تاريك بسر مي برد تا آنكه سرانجام با زهري كه به حضرت خوراندند ، مظلومانه به شهادت رسيد . امام رضا (ع) در چهار سال نخست از امامت خويش ، همچون پدر بزرگوارش جام تلخ درد و رنج را سر كشيد .

شهادت و مزار امام رضا (ع) :

سرانجام امام (ع) را زهرا دادند و او بسان ديگر امامان به شهادت رسيد تا اين حديث درباره او مصداق پيدا كند كه : از ما كسي نيست جز آنكه به او زهر داده يا كشته باشندش . اما چه كسي او را زهر داد ؟ بسياري از علما بر اين باورند كه مامون در پس اين توطئه بوده است ، اما عده اي ديگر اين نظر را بعيد مي دانند و مي پرسند آيا مامون براستي تا اين اندازه پست و پليد بوده كه دستان خود را بدين جنايت زشت بزند ؟ ولي ما مامون را شناختيم . او يكي از خلفاي عباسي و وابسته به خانداني است كه رژيم آنان در خيانت به ياران و هواخواهان خود از ابومسلم خراساني گرفته تا برمك و فضل بن سهل ، پر آوازه و متمايز است . و مامون در راس هرم اين رژيم ، كه بنيان آن بر نيرنگ و ستم و كشتار استوار شده بود . از طرفي شيوه برخورد او با مردم و كشتارها و شكنجه ها و گسترش فساد از راه هاي گوناگون با ساده ترين اصول شيعه اهل بيت ، منافات داشت . بنابراين چه عاملي     مي توانست او را از ارتكاب چنين جنايت پليدي در حق خاندان رسالت باز دارد ؟! چون امام رضا (ع) وفات يافت ، مامون يك شبانه روز مرگ او را نهان داشت . سپس در پي محمد بن جعفر و گروهي از خاندان ابوطالب كه در نزدش حضور داشتند فرستاد . چون آنان پيش او آمدند ، مامون اظهار تالم و ناراحتي كرد و گريست و جسد سالم امام (ع) را به آنها نشان داد و گفت : اي برادر ! بر من بسي گران است كه تو را در اين حال ببينم. من اميدوار بودم كه پيش از تو از دنيا بروم ، اما خداوند چنين نخواست .

سپس دستور داد آن حضرت را بشويند . كفن و دفنش كنند و خود با جنازه امام بيرون آمد و جنازه را بر دوش مي كشيد تا آن را به محلي كه اكنون امام (ع) در آنجا مدفون است ، بياورد . اين محل خانه حميد بن قحطبه در قريه اي به نام سناباد از نواحي نوقان طبس بود . قبر هارون رشيد در اين خانه بود و امام رضا(ع)در برابر روي او در محل قبله ي اين خانه به خاك سپرده شد . امام رضا (ع) از دنيا رفت در حالي كه پسري جز امام ابو جعفر محمد بن علي (ع) كه در آن هنگام هفت ساله بود ، بر جاي خويش باقي نگذاشت .

سخنان تابناك امام امام رضا (ع) :

آيا بدون شناخت امام رضا (ع) و بهره گيري از نور دانش و معارف او مي توانيم ادعاي پيروي از حضرتش را داشت ؟

بر ما واجب است كه در گفتارها و وصاياي آنان كه به مثابه گنجينه هاي تمام ناشدني و نعمتهاي بي نظيرند ، به خوبي كاوش كنيم .

اما رضا (ع) ميراثي عظيم از معارف و علوم ، بويژه در حكمت الهي و بيان فلسفه و علل احكام وارد بر مذاهب باطله ، از خويش بر جاي نهاده است .

در پايان سخنان خردمندانه و پندهاي حكيمانه ي او را نقل مي كنم :

علي بن شعيب گويد : يك روز نزد امام رضا(ع) رفتم . از من پرسيد : اي علي ! زندگي كدام يك از مردم بهتر است ؟ عرض كردم : سرورم ! شما از من بدان آگاه تريد . فرمود : اي علي ! هر كسي كه زندگي ديگري در زندگي او نكو شود . اي علي ! زندگي كدام يك از مردم بدتر و ناگوارتر است ؟ عرض كردم : شما داناتريد .

فرمود : كسي كه ديگري در زندگي او زندگي نكند . اي علي ! با نعمتهاي خوش همسايه باشيد كه آنها رام نشده هستند و اگر از قومي گرفته شدند به آنها باز نخواهد گشت .

اي علي ! بدترين مردمان كسي است كه ميهمانش را باز دارد و به تنهاي بخورد و بنده اش را بزند . به خداوند خوش گمان باش . هر كس كه گمان خود را به خداوند نكو كند ، خداوند نيز او را نا اميد نخواهد كرد . و هر كه به روزي كم راضي شد ، به عمل كم از او راضي خواهد شد و هر كه به اندك از حلال خرسند شد ، هزينه اش سبك گردد و خانواده اش از نعمت برخوردار خواهد شد و خداوند او را به درد و درمان دنيا گرفتار نكند و او را به سلامت از دنيا به آخرت بيرون برد .

بخيل را آرامش ،

         حسود را لذت ،

                   ملول را وفا و

                               دروغگو را

                                        مروت نيست .

 حضرت علی (ع) کسی بود که حضرت محمد (ص) اورا به امامت انتخاب کرد علی  (ع) با دختر پیامبر« فاطمه زهرا »ازدواج کرد و بعد از فوت حضرت زهرا با امل بنین مادر حضرت عباس ازدواج کرد که بعد از امام حسن و امام حسین ، حضرت ابوالفضل العباس برادر خوانده امام حسن و حسین است .

 وقتی امام علی (ع) به دست ابن ملجم مرادی هنگامی که سر در سجده داشت ؛ به شهادت رسید ، امام حسن به امامت رسید .وقتی امام حسن به مدت چند سال امامت کرد که بعد به دست زن خود به شهادت رسید . به امام حسن (ع) زهر خوراندند .

 بعد از چند ساعت امام حسن بی هوش شد و از دهانش جگرش بالا آمد . پس از چند ساعت امام حسن (ع) به شهادت رسید . بعد امام حسین (ع) به امامت رسید که این امام برادر امام حسن و پسر امام علی بود که با لشکر عزیمی می خواست از شهر مکه به شهر کوفه برودکه در صحرای کربلا یا نینوا توقف کردند . امام حسین (ع) گفت : من در این صحرا به شهادت می رسم . شب امام حسین یاران را در چادر خود جمع کرد . و گفت یاران من همه در این جا به شهادت می رسید . پس هر کس که دلش می خواهد برود . امام شمع را خاموش کرد ، تا کسی که می رود خجالت نکشد وقتی چراغ روشن کرد دید که فقط 72 نفر هستند امام گفت ما فردا جنگ نمی کنیم . چون ما و یارانمان تشنه و خسته هستیم . شب بود که فرمانده لشکر یزید با پسرش به سمت خیمه امام حسین (ع) آمدند و توبه کردند و گفتند می خواهیم اولین نفراتی باشیم که شهید می شویم . فردا حُر و پسرش به دست سپاه خود به شهادت رسیدند . امام حسین رفت و آنها را از میدان جنگ بیرون آورد و به خاک سپرد آن دو نفر اولین شهیدان کربلا بودند . فردا بود که پسر بچه کوچکی به نام علی اصغر که پسر امام حسین (ع) نیز بود . امام رفت و به لشکریان یزید گفت : به این بچه کمی آب بدهید . شمر به حرمله دستور داد تا آب را بر امام حسین خون کند. حرمله هم تیر سه شعله را بر گلوی علی اصغر زد . علی اصغر در دستان پدرش جان سپرد .

بعد نوبت حضرت ابوالفضل عباس شد . حضرت عباس (ع) به میدان رفت تا آب بیاورد ، با مشکی زیبا وارد میدان شد و چندین نفر را تارومار کرد . بعد شمر چند نفر را با هم فرستاد تا دستان حضرت عباس را قطع کردند آنها دستان حضرت عباس را قطع کردند . بعد یکی از لشکریان یزیدگفت من بگویم که نقطه ضعف عباس چیست . آن مشک را سوراخ کنید . حرمله تیری بر مشک عباس زد و دیگر عباس امیدی نداشت . امام حسین آمد و عباس را از روی زمین برداشت . عباس گفت مرا به خیمه نبر ؛ امام حسین گفت : چرا ؟ حضرت عباس گفت چون من به بچه ها قول آب داده ام و خجالت می کشم . امام حسین عباس را همانجا خاک کرد . بعد حضرت حسین (ع) به میدان آمد . امام چند هزار نفر را تارو مار کرد . بعد شمر آمد و از پشت امام حسین (ع) را با شمشیر زد و امام را نقش بر زمین کرد . بعد سر امام را روی سنگ گذاشت چون زیر گلوی امام را می بوسید . هیچ کس جرات نداشت به آنجا دست بزند . شمر سر امام را از پشت سر قطع کرد و امام را به شهادت رساند .

                                                                  والسلام .